Povodom posete predsednika Vlade Srbije Đure Macuta Vranjskoj Banji, Opštinski odbor Narodnog pokreta Srbije (NPS) poručio je da će mu „reći sve ono što mu njegovi saradnici u ovom mestu nisu rekli“ i ukazati na probleme sa kojima se građani svakodnevno suočavaju.
Predstavnici SNS-a u Vranju su tokom razgovora sa Macutom, prilikom njegove posete Vranjskoj Banji, propustili da ga obaveste da je ova gradska opština, između dva poslednja popisa stanovništva 2011. i 2022. godine, izgubila više od trećine svojih stanovnika. Taj pad ne može se objasniti prirodnim priraštajem, već pre svega masovnim odlaskom ljudi u razvijene zemlje Evrope, što se dogodilo upravo u periodu koji se poklapa sa vladavinom Srpske napredne stranke.
Takođe, nisu ga obavestili ni da je glavni uzrok demografskog pražnjenja Vranjske Banje ekonomske prirode. Za više od 15 godina nije bilo značajnijih investicija niti otvaranja novih radnih mesta, zbog čega mladi, ali i ljudi srednje životne dobi, nisu imali mogućnost da ostanu i žive od svog rada. Čitave porodice bile su prinuđene da napuste Vranjsku Banju u potrazi za boljim uslovima života, dok privatizacija Specijalne bolnice ne predstavlja novu investiciju niti je donela nova radna mesta.
Predsednika Vlade nisu obavestili ni da su 2021. godine na konferenciji za medije obećali da će u naredne četiri godine u Vranjskoj Banji biti izgrađeni i rekonstruisani zgrada Specijalne bolnice, hotel „Železničar“, novi hotel i mini sportski centar. Međutim, pet godina kasnije nije završen nijedan od najavljenih projekata, dok je nedavno najavljeno da bi izgradnja novog hotela mogla biti okončana tek krajem 2028. godine.
Nisu mu rekli ni da su mnoge od najvećih i najlepših kuća u Vranjskoj Banji izgrađene novcem koji su njihovi vlasnici zaradili radeći u zemljama Evropske unije. Da su ostali ovde, mnogi od njih ne bi mogli da obezbede pristojnu egzistenciju. To se posebno odnosi na brojne naše sugrađane Rome, koji su, tražeći bolje uslove za život, bili primorani da sreću potraže u inostranstvu, jer u Srbiji nisu mogli da pronađu stabilan izvor prihoda i dostojanstven život.
Premijeru nisu rekli ni da Vranjska Banja danas nema ni zatvoreni ni otvoreni bazen, ni fudbalski teren, ni hotel u kojem bi turisti mogli makar da prenoće, kao ni fudbalski klub. S druge strane, ima funkcionere SNS-a koji su, pre dolaska na vlast, jedva sastavljali kraj s krajem, a danas raspolažu stanovima u velikim gradovima, apartmanima u Grčkoj i vrednom imovinom.
Na kraju, Đuro Macut je ocenio da je Vranjska Banja ,,biser Srbije“. Međutim, da je bio upoznat sa svim ovim činjenicama, verovatno bi stekao potpuno drugačiju sliku – da Vranjska Banja, ukoliko se ovakav trend nastavi, za manje od deset godina rizikuje da ostane bez mladih i radno sposobnih ljudi, sa sve više staračkih domaćinstava i sve manje perspektive za budućnost.
